ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ (όπως τον αντιλαμβανόμαστε εμείς...)

Καιρό τώρα ήθελα να κάνω αυτή την ανάρτηση, βασικά γιατί ένιωσα ηλίθια όταν διάβασα το παρακάτω απόσπασμα...Τα πράγματα είναι τόσο απλά και τόσο ξεκάθαρα, απόρησα γιατί τα έχουν κάνει τόσο δύσκολα...Διαβάστε και θα νιώσετε το ίδιο ηλίθιοι για το παραμύθιασμα που τρώτε...Το παρακάτω είναι μεταφρασμένο από μένα, απόσπασμα από το βιβλίο "The Five Mystic Secrets of the Great Pagan Masters, or How to Live a Happy, Successful, and Truly Effective Life” ...


"Αργά ή γρήγορα θα γνωρίσεις τη Θεά. Θα επιλέξεις το δικό σου δρόμο για να φτάσεις εκεί. Δεν είναι τόσο δύσκολο να συναντήσεις τη Γνώση, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι να γίνει η δική σου Γνώση. Γιατί ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί ότι πιστεύει, αλλά αν δεν τη δεχτεί δεν έχει νόημα.

Κι όπως η Θεά μπορεί να περιμένει ένα εκατομμύριο χρόνια για να φτάσεις σε εκείνη, έτσι αν κι εσύ φτάσεις στη Γνώση σε ένα εκατομμύριο χρόνια, δεν πειράζει, Εκείνη θα καταλάβει. Η Θεά δε σε μισεί. Θέλει να βρεις εσύ το δικό σου δρόμο. Η Θεά μπορεί να περιμένει. Δεν περιμένει από σένα κάποια δικαιολογία για το ότι άργησες να φτάσεις, είναι υπεράνω αυτού.

Η Θεά δε σε έφτιαξε για να παίξεις κάποια παρτίδα χόκευ μαζί της. Είσαι γι αυτήν ένα έργο τέχνης σε εξέλιξη. Ξόδεψε αρκετό χρόνο μέχρι να σε δημιουργήσει, και δεν τη νοιάζει καθόλου αν φτάσεις σε Εκείνη με μεγαλύτερη καθυστέρηση από κάποιους άλλους. Δεν υπάρχει όριο, ούτε τέλος χρόνου. Έχει στη διάθεσή Της όλο το χρόνο, κι ακόμα περισσότερο. Δεν έχει σημασία το πότε θα φτάσεις, μόνο το γεγονός ότι θα φτάσεις.

Εσύ θα πρέπει να πας στη Θεά, κι όχι Εκείνη σε εσένα. Κι όταν το κάνεις, θα είναι η εκπλήρωση της δικής σου ύπαρξης, όχι της Θεάς. Ακόμα κι αν δε φτάσεις ποτέ, Εκείνη δε θα ζημιωθεί καθόλου από την απουσία σου. Εσύ θα είσαι αυτός που θα ζημιωθεί.

Η Θεά είναι αιώνια. Οι πράξεις των ανθρώπων δε μπορούν να τη βλάψουν να την υποτιμήσουν. Η Θεά δεν περιμένει τη δική σου λατρεία για να υπάρξει ή για να υμνηθεί. Υπήρχε πάντα και πριν από οτιδήποτε άλλο και σε καμία περίπτωση η ύπαρξή της δε διακόπτεται από κάτι που κάνουμε ή κάτι που δεν κάνουμε.

Ως Παγανίστρια, σέβομαι τη Θεά ως τη Μητέρα μου που δημιούργησε όλες τις άλλες υπάρξεις μέσα από τη δική της αρχέγονη ύπαρξη κι ως εκ τούτου θα πρέπει έτσι να την εκλαμβάνουμε, γιατί η Θεά είναι η Μητέρα κι ο Πατέρας μας και η ύπαρξή της δε μπορεί να περιοριστεί στο τι όνομα της δίνουμε.

Ο Θεός δεν είναι ο γεράκος με την άσπρη γενειάδα που κατοικεί στα σύννεφα. Ούτε είναι η γυναίκα με τα φύλλα βελανιδιάς στα μαλλιά της, η οποία ζει σε ένα ιερό δάσος. Αυτές είναι οι εικόνες που δημιουργήσαμε με τη δική μας συνείδηση. Δεν έχουν καμία σημασία για τη σοφία της Θεάς.

Η Θεά υπήρχε όταν οι πιο εξελιγμένες μορφές ζωής στη γη ήταν οι δεινόσαυροι, και δεν είχε λιγότερη αξία επειδή οι δεινόσαυροι δεν έφτιαξαν τόπους λατρείας γι αυτήν. Δεν ήταν λιγότερο Θεά επειδή δεν είχε βωμούς και ιερά και δεν αγαπούσε τους δεινόσαυρους λιγότερο από ό,τι αγαπάει εμάς. Κι εκείνοι έζησαν για έναν σκοπό και οι δικές τους ζωές είχαν σημασία και πήραν τα μαθήματά τους από τη ζωή τους, όπως θα τα πάρουμε κι εμείς.

Η Θεά υπήρχε όταν οι μόνες μορφές ζωής ήταν οι αμοιβάδες και τα μικρόβια. Εκείνα δεν της πρόσφεραν επαίνους. Δεν έγραφαν ύμνους για χάρη της, ούτε ιερά βιβλία. Παρόλα αυτά, έζησαν και πέθαναν κι έμαθαν το μάθημά τους από τη ζωή, όπως κι εμείς.

Η ύπαρξη της Θεάς είναι αιώνια κι ακατάλυτη. Εμείς δε μπορούμε να την επηρεάσουμε με κανένα τρόπο. Ούτε να την εξασθενίσουμε. Η θεά δεν υπάρχει εξαιτίας μας, ούτε για χάρη μας. Η Θεά υπάρχει επειδή υπάρχει.

Ίσως κάπου μακριά στους αιώνες, να ήσουν ένας δεινόσαυρος. Ίσως να αντιλαμβανόσουν τη Θεά σου ως έναν αιώνιο δεινόσαυρο και τον κόσμο σου ως ένα αυγό. Ή ίσως να ήσουν μια γιγαντιαία αμοιβάδα ή ένα σκουλήκι. Κάτι θα ήσουν..

Η Θεά δε χρειάζεται την έγκρισή σου για να υπάρξει. Δεν έχει καμία ανάγκη (δε χρειάζεται τίποτα) , όπως κάποιοι αρχηγοί θρησκειών ισχυρίζονται ότι τρέχει πίσω από τους πιστούς και τους εκλιπαρεί να τη λατρέψουν, να κάνουν πράγματα για χάρη της και για αντάλλαγμα θα τους το ανταποδώσει.

Ο πιστός είναι που παρακαλάει τη Θεά, κι όχι η Θεά τον πιστό.

Παρόλο που αυτό θα συντρίψει τον εγωισμό σου, ΔΕΝ είσαι εσύ το γρανάζι πάνω στο οποίο γυρίζει ο τροχός του σύμπαντος. Δεν είσαι εσύ το προιόν που φτιάχτηκε για κάποια μάχη μεταξύ καλού και κακού. Ούτε είσαι κάποιος στρατιώτης που θα υπερασπιστεί το θρόνο της Θεάς. Το σύμπαν δεν εξαρτάται από τις πράξεις που κάνεις στη ζωή σου. Αυτό απλά συντηρεί τη ματαιοδοξία σου. Ο,τι κι αν κάνεις, το σύμπαν θα είναι απλά εντάξει. Πάντα ήταν. Δεν υπάρχει κάποιος θεϊκός εμφύλιος πόλεμος. Ούτε θα υπάρξει ποτέ. Το σύμπαν ήταν, είναι και θα είναι πάντα κάτω από τον έλεγχο της Θεάς και η βασιλεία της δεν κινδυνεύει από εμάς. Μόνο η ποιότητα της ζωής σου εξαρτάται από το αν αναζητήσεις ή όχι τη Θεά. Ούτε καν η μοίρα της αθάνατης ψυχής δεν επηρεάζεται. Γιατί όλοι οι δρόμοι τελικά οδηγούν στη Θεά, ανεξαρτήτως από το πόσες παρακάμψεις θα κάνουμε. Επηρεάζεται μόνο η ποιότητα αυτής της ζωής μας και των πραγμάτων που θα κουβαλήσουμε στην επόμενη ζωή.

Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό;"


Τα συμπεράσματα δικά σας....