ΗΡΕΜΗΣΑ!!! (επιτέλους...)

Μπορώ να πω ότι είμαι σε καλό δρόμο...Αρχισα να νιώθω τυχερή γιατί νιώθω πως βρίσκω σιγά σιγά το "Μονοπάτι" Μου..Η ενασχόλησή μου με τον Παγανισμό και κυρίως με τη Wicca τα τελευταία δύο χρόνια έφερε αποτελέσματα..Αρχικά ήμουν πολύ επιφυλακτική, ιδιαίτερα με όλες αυτές τις ψευτιές που μας έχουν γεμίσει τα μυαλά για το συγκεκριμένο θέμα...Διαβάζοντας κατάλαβα ότι δεν είμαι εγώ η "διαφορετική", επειδή απλά ακολούθησα το αγνό μονοπάτι. Οι άλλοι κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, αφού έχουν δεχτεί ό,τι τους πάσαραν κι ακολουθούν σαν τα πρόβατα..
Απαλλαγμένη λοιπόν από κάθε επιφύλαξη, κάθε λογής "τύψεις", κάθε φόβο απόρριψης, βρίσκω σιγά σιγά το δρόμο μου..Είμαι σίγουρη για τις επιλογές μου, είναι ακριβώς εκεί που με οδηγεί η καρδιά μου, και κάθε λεπτό που περνάει νιώθω και πιο ολοκληρωμένη..
Σκέφτομαι ότι τελικά δεν ήθελα και πολλά για να ηρεμήσω..Για την ακρίβεια δε χρειαζόμουν τίποτα παραπάνω από το να κατανοήσω την ύπαρξή μου και το κάθετί που μας περιβάλλει...
Η αλήθεια είναι ότι δε θεωρώ ακόμα τον εαυτό μου Wiccan. Όπως έχω ξαναπεί δε μου αρέσουν οι ταμπέλες και δε θεωρώ ότι ανήκω κάπου επειδή απλά το δηλώνω..Δε συμπαθώ τους ανθρώπους που "δηλώνουν" κάτι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το θεωρώ κάτι πολύ μεγάλο και πολύ ιερό για να τολμήσω να το ξεστομίσω..Γι αυτό θέλω να είμαι έτοιμη ολοκληρωτικά. Να είμαι σίγουρη για το κάθετί..Πριν προχωρήσω στην αυτο-αφιέρωση θέλω να γνωρίζω το κάθετι, να ξέρω τι κάνω και γιατί το κάνω, να ανοίξω εντελώς την καρδιά μου και να έχω απαλλαγεί από κάθε τι αρνητικό. Κι αυτή η αναμονή και η προετοιμασία του εαυτού μου είναι το παν...