ΕΧΩ ΚΑΛΟ...ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΚΤΩ...

Ναι, το ξέρω, είμαι αγύριστο κεφάλι...Πολλές φορές όταν νιώθω ότι με αδικούν πάω να το βάλω στα πόδια και να κλείσω πόρτες πίσω μου, να απομονωθώ από όλους κι από όλα. Παλεύω μέχρι τελικής πτώσεως να βρω το δίκιο μου κι αν δεν το βρω, απλά κάνω πίσω...

Σκέφτομαι όμως ότι ο χρόνος τα γιατρεύει όλα. Όταν καθίσεις και σκεφτείς μερικά πράγματα καταλαβαίνεις το λάθος που έκανες και προσπαθείς να γίνεις καλύτερος.

Ενα πράγμα δεν πρόκειται να αλλάξω ποτέ μου. Αυτά που πιστεύω εγώ σωστά, τη δική μου ιδεολογία και το δικό μου τρόπο σκέψης δεν πρόκειται να τα αρνηθώ ποτέ, ούτε να τα ξεπουλήσω. Αυτός ήταν πάντα ο λόγος που δεν τα πήγαινα καλά με τους περισσότερους ανθρώπους. Τα δικά μου πιστεύω δεν είναι μια μαλακία που μια ωραία πρωία μου έκατσε στον εγκέφαλο. Πάντα όταν καταλήγω κάπου έχει προηγηθεί μακροχρόνια τριβή με το θέμα. Ναι, είναι ελάττωμά μου αυτό...Δε θέλω να βγάζω εύκολα συμπεράσματα. Δε θέλω να είμαι άδικη. Δε θέλω να λειτουργώ παρορμητικά. Κυρίως όμως δε θέλω να προσπαθεί κανένας να με αλλάξει. Κι αυτό μου στοιχίζει καθημερινά...

Μπορεί ένα θέμα να το "ζαλίζω" μέρες, μήνες, χρόνια, αρκεί το συμπέρασμα στο οποίο θα καταλήξω να είναι σίγουρο για μένα...

Εχω καταλήξει στο ότι δεν έχει σημασία ΠΟΣΟΥΣ ανθρώπους έχεις γύρω σου. Δε με νοιάζει αν είμαι γενικώς αποδεκτή. Δε με νοιάζει που με θεωρούν ιδιόρρυθμη ή παλαβή. Γενικά δε με ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων...

Με νοιάζει να ξέρω ότι τα ελάχιστα άτομα στα οποία έδωσα την ψυχή μου με πιστεύουν. Πολλές φορές έχω βρεθεί ολομόναχη. Ψυχικά ολομόναχη...Πάντα όμως βρήκα τη δύναμη να επιβιώσω. Πάντα βρήκα μέσα μου τη δύναμη να ξεπεράσω απίστευτες καταστάσεις. Κι αυτό είναι που μου δίνει κουράγιο. Ότι ο αγώνας είναι όλος δικός μου και ξανασηκώθηκα μόνη μου...

Ασυναρτησίες...Δικές μου σκέψεις με αφορμή κάποια γεγονότα που με έφεραν στο αμήν. Δικό μου το λάθος; Οι άλλοι δεν κατάλαβαν; Δεν ξέρω, ο χρόνος θα δείξει...



Συνεχίζω λοιπόν...Είτε παρεξηγούμαι είτε όχι...Είτε αρέσουν αυτά που σκέφτομαι είτε όχι...