ΖΗΛΕΙΑ ;;;; Α ΠΑ ΠΑ...ΕΥΤΥΧΩΣ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ !!!

Λοιπόν, εδώ κι αρκετά χρόνια παρατηρώ κάποια φιλικά μας ζευγάρια. Έχω καταλήξει στη δική μου "θεωρία" περί της ζήλειας, αν και οι περισσότεροι διαφωνούν μαζί μου. Κάποτε (ευτυχώς στην εφηβεία μου) το πέρασα έντονα το στάδιο αυτό. "Γιατί κοίταξες αυτήν; Τι παραπάνω έχει από μένα; Γιατί ήπιες καφέ με το παλιό σου αίσθημα; Γιατί ήρθε η τάδε στην παρέα σου; " Κλπ, κλπ...
Αν το έχεις το μικρόβιο θα σε ταλαιπωρεί σε κάθε σου βήμα. Δε θα χαίρεσαι τίποτα, θα είσαι συνέχεια με το μικροσκόπιο και θα βλέπεις παντού φανταστικούς ανταγωνιστές...
Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους που ζηλεύουν. Πλέον το θεωρώ αρρώστεια και μάλιστα πολύ σοβαρή...Τους είπε κανείς ότι το έτερον τους ήμισυ είναι ιδιοκτησία τους; Υπέγραψαν κανένα συμβόλαιο ότι απαγορεύεται να μιλήσουν στο εξής με άτομα του αντίθετου φύλου; Ότι απαγορεύεται στο εξής να βγουν με τη φίλη ή το φίλο τους; Και για να το πάω και παραπέρα...Και τι έγινε αν τους έρθει κάποια στιγμή και ξενοπηδήσουν; Είναι μαζί μας επειδή μας ΑΓΑΠΟΥΝ; Θέλουν να μοιραστούν τις ευχάριστες και τις δυσάρεστες στιγμές της ζωής τους μαζί μας; Τι έγινε δηλαδή αν υποπέσουν και μια φορά στο "αμάρτημα"; Δηλαδή η αγάπη κάποιου φαίνεται από τη χρήση του "εργαλείου" του; Γιατί αν συμβεί αυτό δυο τινά υπάρχουν: ή σε σιχαίνεται κι έχει βρει άλλο έτερον ήμισυ (οπότε το αμάρτημα είναι αυτονόητο και καλό θα είναι να το πάρεις εγκαίρως απόφαση) ή βρέθηκε σε στιγμή αδυναμίας, οπότε σιγά τα ωά.....
Το χειρότερο από όλα: να κάνεις σχέση με κάποια κοπέλα κι αφού δεθείτε και σου πει όλο το παρελθόν της (μεταξύ μας, δεν καταλαβαίνω το λόγο που πρέπει να σου δώσει αναφορά για το ποιοί τη "χάρηκαν" πριν από σένα) αρχίζεις τα κουλά του στύλ : "αν δω τον πρώην σου θα του σπάσω τα μούτρα, γιατί μίλησες με τον πρώην σου; με τόσους που πήγες είσαι πουτάνα" και λοιπές @@ριές. Ψάχνεις τα παλιά της ημερολόγια, τις παλιές της φωτογραφίες, τα παλιά της ραβασάκια, για ποιό λόγο; Για να δεις τις παλιές στιγμές ευτυχίας της με κάποιον άλλο και να αρχίσεις τις ζήλιες (εμ, τι να γίνει; δεν είχε βρει ακόμα το κελεπούρι και την έψαχνε με άλλους...)
Τι είναι αυτά ρε γαμώτο; Κάνουμε μια σχέση ή ένα γάμο και δέσαμε το γάιδαρό μας;;;;
Αν κάποιος είναι μαζί μας σημαίνει ότι ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ...Γιατί αν δε γουστάρει τα πράγματα είναι πολύ απλά...Τα μπογαλάκια του και πάμε για άλλα. Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να τον ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΜΕ με τις ζήλιες μας να κάθεται στα αυγά του.
Ασε δε που όταν ζηλεύεις δίνεις στον άλλο και το "πάτημα" να κάνει την κουτσουκέλα. Όσο πιο πολύ τον καταπιέζεις, τόσο ευκολότερα θα στην κάνει τη "λαδιά"...Θα έχει και δικαιολογία τη φορτική σου συμπεριφορά!!!
Εχω παρατηρήσει ζευγάρια φίλων που ο ένας ζηλεύει τον άλλο. Το τι κέρατο πέφτει λόγω ζήλιας είναι αδιανόητο. "Μου έχει κάνει τη ζωή αφόρητη με τις ζήλιες του και πάω με τον τάδε για να ξεδώσω..." "Με παρακολουθεί σε κάθε μου κίνηση, αλλά εγώ πάντα βρίσκω τρόπους να τον κάνω να βγει μαλάκας, αφού όλο και νέους τρόπους βρίσκω για να του ξεφεύγω"..
"Παρακολουθεί τους λογαριασμούς του κινητού μου, αλλά δεν ξέρει ότι έχω κι άλλα δέκα κινητά για τις γκομενοδουλειές μου...".."Με πάει και με φέρνει ο ίδιος στη δουλειά, αλλά δεν ξέρει ότι πηδιέμαι με το αφεντικό..." "Νομίζει ότι δεν έχω ιδέα από υπολογιστές, αλλά δεν ξέρει ότι όση ώρα είμαι στη δουλειά φλερτάρω στο msn με το μισό ανδρικό πληθυσμό αυτής της χώρας.... "
Τόσο απλά είναι τα πράγματα...Όταν ζηλεύεις, κάνεις τον άλλο να σε σιχτιρίσει μια ώρα αρχύτερα..Στο κάτω κάτω, αν δε σε θέλει μια δεν τον θέλεις δέκα....
Επίσης δεν αντέχω τα μελοδράματα του στυλ "με απάτησε και με εξευτέλισε. Χωρίζω όχι γιατί δεν τον αγαπώ, αλλά γιατί με απάτησε!!"...Ωπα!!! Πάρτο αλλιώς λέμε...Οκ, σε απάτησε...Και;;; Ερωτεύτηκε; Εδωσε την καρδιά του αλλού; Σε περιφρόνησε; Αν ναι, σούταρέ τον κυρά μου κι άσε τα μελό...Αν όχι, δε νομίζω ότι έγινε και κάτι τόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοσο σοβαρό...Του έκανε "κούκου" κι ανταποκρίθηκε.
Μάλλον στραβά αρμενίζουμε...Κάνουμε ένα γάμο ή μια σχέση και νομίζουμε ότι δεν υπάρχει στη ζωή μας τίποτα άλλο από το έτερον ήμισυ. Όλη μας η φροντίδα είναι στο πως θα έχουμε τη ΜΟΝΙΜΗ κι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ προσοχή του....Ανασφάλεια υποθέτω...Και ο βρωμοεγωισμός μας που έχει μπει πάνω από οτιδήποτε στη ζωή μας...Αλήθεια, ο μοναδικός τρόπος για να νιώσουμε την αξία μας είναι αυτός; Το να έχουμε έναν άνθρωπο δεμένο και καταπιεσμένο και να κοκορευόμαστε ότι "δεν έχει μάτια για άλλη;" Η ζωή μας όλη εξαρτάται από το που θα κοιτάξει το έτερον ήμισυ; Τόση εξάρτηση από κάποιον άνθρωπο που στο κάτω κάτω μας ΕΠΕΛΕΞΕ και τον ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ για να ζήσουμε μαζί;; Αλλα άλλο το να ζήσουμε μαζί κι άλλο το να του βάλουμε χαλινάρι και παρωπίδες...Ξέρω ότι οι περισσότεροι διαφωνούν. Το έχω αντιμετωπίσει χρόνια τώρα το σκηνικό. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι η ζήλεια ισούται με αγάπη κι ενδιαφέρον . "Αν δε ζηλεύει και λίιιιιιιγο δε νοιάζεται για σένα"...Κολοκύθια τούμπανα λέω εγώ, κι όσα επιχειρήματα κι αν μου φέρει κάποιος δεν αλλάζω άποψη...
Αυτός είναι ο δικός μου τρόπος σκέψης και δεν απολογούμαι σε κανέναν γι αυτόν. Ετσι έμαθα να πορεύομαι στη ζωή μου, χωρίς να θεωρώ δεδομένο τίποτα και χωρίς να βάζω όρια στους άλλους. Τίποτα δεν είναι ιδιοκτησία μας εκτός από την ίδια μας την ύπαρξη....Κι αυτήν οφείλουμε να καλυτερεύσουμε....