ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ Ή ΚΕΡΔΟΦΟΡΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ;;;;

Μόλις είχα πάρει το πτυχίο μου κι αποφάσισα να δουλέψω σε φροντιστήριο. Ξέρετε , η νοοτροπία του "δουλεύω σε φροντιστήριο για να γίνω γνωστή και να κάνω όνομα".
Όλα καλά στην αρχή, έκανα τη δουλειά μου και είχα τη συνείδησή μου ήσυχη. Είχα καλό τμήμα τότε και φυσικά δεν είχα καταλάβει "τι παίζει" με τις επιχειρήσεις των φροντιστηρίων.
Κάποτε έπεσα σε χάλια τμήμα...Μαθητές που δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον για το μάθημα. Στην πραγματικότητα ο λόγος που έρχονταν ήταν για να μπορούν να πηγαίνουν για καφέ με τους φίλους τους, ενώ οι γονείς τους ήταν στον ύπνο του δικαίου πως εκείνη την ώρα τα παιδιά τους βρίσκονταν στο φροντιστήριο και...μορφώνονταν!!!
Το παρατράγουδο (και το ξύπνημά μου επίσης ) άρχισε όταν κάποια μέρα πηγαίνοντας για μάθημα είδα 2 μαθήτριές μου στη γραμματεία να πίνουν καφέ με τη γραμματέα (φυσικά κι επιτρέπεται, ειδικά όταν η γραμματέας είναι ξαδέρφη του αφεντικού και οι μαθήτριες κόρες "γνωστής οικογενείας")... είχαν ανάψει και τα τσιγαράκια τους και πίναν το καφεδάκι τους...Περνώντας για να πάω στην τάξη μου λένε "Κυρία, δε θα μπούμε σήμερα για μάθημα..." Λέω εντάξει μωρέ, οι κοπάνες είναι κάτι συνηθισμένο στα παιδιά, αλλά με τις ευλογίες της "επιχείρησης";;; Μετά από αυτό οι μαθήτριες (αφού είδαν ότι δεν αντέδρασα, το μόνο που έκανα ήταν να ενημερώσω το αφεντικό) δεν ξαναπάτησαν στο μάθημα, παρόλο που εξακολουθούσαν να πίνουν το καφεδάκι τους με τη γραμματέα την ώρα του μαθήματός μου. Όταν τις ρώτησα αν έκοψαν, το αρνήθηκαν και μου είπαν ότι απλά ξεχνιόνταν να μπουν στο μάθημά μου (λόγω καφέ και κουβέντας με τη γραμματέα)...
Κάποια στιγμή το φροντιστήριο διοργάνωσε ενημέρωση γονέων (πως αλλιώς θα δείξουν το πόσο πολύ ενδιαφέρονται για τους μαθητές τους και πόσο καλή δουλειά κάνουν'Ήρθαν λοιπόν οι γονείς και τους είπα τα καθέκαστα...ότι δηλαδή τα τέκνα τους δεν πατούσαν την ώρα του μαθήματός μου (εντάξει, δεν τις "κάρφωσα" ότι πίναν καφεδάκι με τσιγαράκι στη γραμματεία). Έξαλλο το αφεντικό μαζί μου..."τι είναι αυτά που είπες στους γονείς; τώρα θα τις πάρουν από το φροντιστήριο"!!
Καταλάβατε; όχι ακόμα; Αν ενημερώσουμε τους γονείς, θα πάρουν τα παιδιά τους από την επιχείρησή μας κι έτσι εμείς δε θα σας τα τσεπώνουμε!!! Εκ των υστέρων έμαθα ότι ακόμα κι ο λόγος που η γραμματέας της είχε στον καφέ όλη μέρα, ήταν πολιτική της επιχείρησης. καλοπιάνουμε τους μαθητές, τους δείχνουμε τι προοδευτικοί που είμαστε και κάθονται μαζί μας.....
Τα βρόντηξα κι έφυγα, αφού τους έριξα και το κατάλληλο "στόλισμα"...
Πηγαίνω σε δεύτερο φροντιστήριο λίγο καιρό αργότερα...
Άλλη πολιτική εκεί, καλύτερη ομολογουμένως...
Το παράρτημα του φροντιστηρίου βρισκόταν σε "υποβαθμισμένη" περιοχή. Λέω στο αφεντικό ότι πρέπει να κάνουμε κάποια πράγματα ώστε να ανέβει το επίπεδο των μαθητών. "Τίποτα δε γίνεται" μου λέει "παιδιά εργατών, τι περιμένεις; Αστα να έρχονται να περνάνε την ώρα τους, όλο και κάτι θα πιάσουν από τις παραδόσεις... Μα αν δεν κάνουμε την ανάλογη δουλειά κύριε αφεντικέ, πως θα προκόψουν τα παιδιά;
Η απάντηση του αφεντικού (οφείλω να ομολογήσω πως με αποστόμωσε...)
κοίτα να δεις, μου λέει...τα παιδιά που είναι να περάσουν στο πανεπιστήμιο θα περάσουν όπως και να χει. κι αυτά που έχουν κενά δεν πρόκειται να τα καλύψουν. Οπότε εμείς ασχολούμαστε με τους άριστους και καρπωνόμαστε την εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο!!!
Έτσι ε;;; Δηλαδή οι γονείς πληρώνουν για να μην ασχοληθούμε με τα παιδιά τους. Απλά για να τα τσεπώνετε εσείς...Αυτόν είμαι περήφανη γιατί τον στόλισα καλύτερα από τον προηγούμενο δηλώνοντάς του πως δεν είμαστε ψωμολύσσες ώστε να ανεχόμαστε τις "πολιτικές" τους...
Κάνω άλλη μια προσπάθεια για φροντιστήριο. Παρόλο που είχα καταλάβει πλέον την πολιτική τους, ήταν κάτι τα ένσημα, κάτι η ασφάλεια, κάτι το ότι πρέπει να ζήσουμε κι εμείς, λέω θα ξαναπάω, μπορεί να μην είναι όλοι έτσι...
Πηγαίνω λοιπόν και μου δίνουν πρόγραμμα κα-τα-πλη-κτι-κό!!! επειδή είχαν 2 παραρτήματα, έπρεπε να δουλέψω μια ώρα στο ένα και την επόμενη ώρα στο άλλο. Που σημαίνει ότι σε 10 λεπτά που ήταν το διάλειμμα, θα έπρεπε να βρίσκομαι (Να διακτινίζομαι για την ακρίβεια) στην άλλη άκρη της πόλης!!!
Κάνω παράπονο στο αφεντικό, δε με ένοιαζε το τρέξιμο με την ψυχή στο στόμα, με ένοιαζε που μέχρι να φτάσω στο δεύτερο παράρτημα είχα χάσει μισή ώρα από το μάθημα, και τι μου απαντάει;
Έλα μωρέ, μισή ώρα αν χάσεις τι έγινε; Μα, του λέω, η ώρα είναι 45λεπτο, αν χάσω τη μισή τι μάθημα θα κάνω;;;
Καλό ε;;;;;
Πληρώνετε τα μαλλιά της κεφαλής σας για φροντιστήρια, αλλά η νοοτροπία των "δασκάλων "είναι διαφορετική από αυτή που πιστεύετε...Από τα 45 λεπτά, άντε τρώμε τα 10 μέχρι να μπούμε στην τάξη να μαζέψουμε τα παιδιά, άντε για κανένα 20λεπτο λέμε καμιά μαλακία να περάσει η ώρα (για μάθημα ούτε λόγος!!!), άντε να τα αφήσουμε και κανένα 5λεπτο νωρίτερα (θα είναι κουρασμένα από το πολύ μάθημα), πάει η ώρα....Και τα λεφτουδάκια σας επίσης....
Γι αυτό το αποφάσισα...Δε θα πάω ΠΟΤΕ το παιδί μου σε φροντιστήριο...Ιδιαίτερα και πάλι ιδιαίτερα...Που ξέρεις και που βρίσκεται το βλαστάρι σου και τι δουλειά κάνει ο δάσκαλός του, κι έχεις και το κεφάλι σου ήσυχο ότι τα χρήματά σου πιάνουν τόπο...
Θα μου πείτε και τα ένσημα; Και το ΙΚΑ; και το όνομα; και οι διασυνδέσεις;;;;
Προσωπικά τα έχω ΧΕ-ΣΜΕ-ΝΑ!!!
βέβαια την κουτσουκέλα μου την κάνω κι εγώ ψάχνοντας να βρω εκείνο το (τοσοδά) βυσματάκι που λέγαμε για την ΠΔΣ...Αν δε μου φάνε τη θέση οι κόρες των κυρίων καθηγητριών που λέγαμε, που ψαρεύουν μαθητές στην τάξη τους...Κι αν δε βρεθεί το βυσματάκι, ίσως κάποια μέρα αποφασίσω κι εγώ να γίνω ο Τιραμόλα, ο υπερ-άνθρωπος που τα προλαβαίνει όλα, ίσως καταφέρω να ξεχάσω τι εστί ύπνος και ξεκούραση...Και τότε και μόνο τότε θα έχω καταφέρει το ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ....Να μελετήσω για τον Ασεπ, αφού πλέον είναι η μόνη λύση που έχω ώστε να καταφέρω να εξασκήσω το επάγγελμα (λειτούργημα, επιμένω...) που επέλεξα....Με την αξία μου!!!
ουπς...ντροπή, τι είναι αυτά που λέω;
μα...αξιοκρατία δεν έχουμε στην Ελλάδα;;;;;