ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΗ;

- Αυτή που μένει σε διαφορετική πόλη από σένα και σε θυμάται μόνο όταν έρχεται για δουλειές και θέλει να τη φιλοξενήσεις; (και φυσικά δεν τη βλέπεις καθόλου όσο φιλοξενείται στο σπίτι σου...)
- Αυτή που όταν βρισκόσαστε για να "τα πείτε" το μόνο που τη νοιάζει είναι να μάθει τα νέα σου και φροντίζει την επόμενη μέρα να τα βγάλει σε "παράρτημα" , αλλά ποτέ δε μιλάει για τα δικά της;
- Αυτή που μπαινοβγαίνει στο σπίτι σου και διακηρύσσει ότι είσαι η καλύτερή της φίλη (όταν είσαι μπροστά), ενώ πίσω από την πλάτη σου λέει ψέμματα για σένα και σε κατηγορεί όπου σταθεί κι όπου βρεθεί;
- Αυτή που όταν ανακαλύψει πως τα παιδιά της λένε ψέμματα κατηγορώντας την κόρη σου, θίγεται επειδή υπερασπίστηκες το παιδί σου ξεμπροστιάζοντας τα δικά της; Και μάλιστα σου λέει πως την πρόσβαλες ΣΚΟΠΙΜΑ; Κι αντί να το συζητήσει ιδιαιτέρως μαζί σου σε κάνει ρεζίλι μπροστά σε ένα ολόκληρο πάρκο;
- Αυτή που εκβιάζει το δικό σου παιδί για να ομολογήσει κάτι που δεν έκανε, ενώ όταν κάνεις το ίδιο στα δικά της παιδιά λέει πως "μετατοπίζεις το πρόβλημα στους γονείς";
- Αυτή που σου δίνει όλο το δικαίωμα να νιώθεις άνετα στο σπίτι της, αλλά όταν το κάνεις σε προσβάλλει μπροστά σε άλλους;
- Αυτή που θίγεται όταν σε κάποια συζήτηση με άσχετο πρόσωπο χρησιμοποιήσεις το όνομά της , αλλά έχει κουτσομπολέψει στο χώρο εργασίας της κάθε τι που κάνεις (χρησιμοποιώντας όχι μόνο το όνομά σου, αλλά και την επαγγελματική σου ιδιότητα, κι όλα τα στοιχεία που θα κάνει τους άλλους να καταλάβουν σε ποιό άτομο αναφέρεται
- Αυτή που όταν σου μιλάει ουαί κι αλίμονο και χάσεις ένα κόμμα από τα λεγόμενά της (διαφορετικά σε στέλνει στο διάολο), ενώ όταν της μιλάς εσύ σου κλείνει κάθε λίγο και λιγάκι το τηλέφωνο κατάμουτρα γιατί "χτυπάει η άλλη γραμμή";;;
- Αυτή που λέει μπροστά σου ότι ζηλεύει τη σχέση που έχεις με τον άντρα σου και πίσω σου σας θάβει και τους δύο;
- Αυτή που σε θυμάται μόνο όταν δεν έχει παρέα να βγει μπαρότσαρκα; Και μετά λέει πως σε έκανε παρέα γιατί "σε λυπήθηκε που είχες να βγεις καιρό";
- Αυτή που παρακολουθεί κάθε σου κίνηση και περνάει από το μικροσκόπιο κάθε σου λέξη, προσπαθώντας να "ερνηνεύσει" κάτι που να τη θίγει;
Κατά καιρούς πέρασαν από τη ζωή μου διάφορες "φίλες"...Ατομα για τα οποία έδωσα τα πάντα, άτομα για τα οποία έτρεξα όταν με χρειάστηκαν, που τα βοήθησα τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική τους ζωή...Που ξενύχτησα φτιάχνοντας τις εργασίες τους γιατί ζήτησαν τη βοήθειά μου. Που έτρεξα στις 2 τα ξημερώματα σπίτι τους γιατί με χρειάστηκαν...Που πολλές φορές κοιμήθηκα στο πάτωμα παραχωρώντας τους το κρεββάτι μου, ή τους παραχώρησα το σπίτι μου ολόκληρο κι εγώ έμεινα αλλού...Ατομα με τα οποία περάσαμε όμορφες στιγμές, αλλά πάντα ένιωθα ότι το "δώσιμο" ήταν μονόπλευρο...
Πολλές από τις κατά καιρούς "κολλητές" νιώθω ότι ποτέ δεν υπήρξαν καν φίλες. Δεν ενδιαφέρθηκαν καν για μένα και ποτέ δεν είδαν την ψυχή μου. Το μόνο που ήθελαν ήταν να "περνάνε καλά"...
Τελικά...Τι;.....
Το κοινό σημείο όλων αυτών ξέρετε ποιό ήταν; Ότι εκδήλωναν την "αγάπη" τους προς το πρόσωπό μου φωνάζοντας, διαλαλώντας ότι "με αγαπάνε", ότι "τους λείπω", ότι είμαι η καλύτερή τους φίλη..
Σοφή η παροιμία του λαού μας: "όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι"...
Και θα συμπλήρωνα ότι "οι πολλές αγάπες και η υπερβολική εκδηλωτικότητα θα πρέπει τελικά να θεωρούνται καχύποπτες"...